"Archetypy i nieświadomość zbiorowa to centralne pojęcia w koncepcji analitycznej Carla Gustava Junga. Ich genezę można prześledzić do najwcześniejszych jego publikacji, czyli do rozprawy doktorskiej "Zur Psychologie und Pathologie sogenannter occulter Phanomene" (1902), w której opisał fantazje
"Jeśli więc ktoś pragnie otrzymać odpowiedź na stawianą przez obecną epokę kwestię zła, potrzebuje dogłębnego samopoznania, to znaczy najlepszego poznania swej Całkowitości. Bez pardonu dla miłości własnej człowiek ten musi się dowiedzieć, na ile dobra go stać i do jakich haniebnych czynów jest
Obszerny wybór prac szwajcarskiego psychiatry i psychoanalityka, najwybitniejszego obok Freuda i Adlera badacza psychologii głębi. Tom zawiera m.in.: - Ego - Cień - Syzygia - Osobowość maniczna - Jaźń - Odrodzenie - Próba osychologicznej interpretacji dogmatu o Trójcy Św. - Nowoczesny mit - o
Jung filozofem? Tak, choć jak stwierdza Jerzy Prokopiuk we Wstępie, że wprawdzie Jung stał na stanowisku, że nie jest filozofem to jednak filozofował zarówno podświadomie jak i świadomie.* Zawarte w tym obszernym woluminie prace Junga podzielone zostały na dwie grupy. Pierwsza z nich zajmuje się
"W Aionie podjąłem problem Chrystusa. Nie chodziło mi już jednak o kwestię paraleli, jakie można by dlań znaleźć w Geistersgeschichte, lecz o konfrontację postaci Chrystusa z psychologią."
"Czerwona księga", wydana po raz pierwszy na świecie, wiele lat po powstaniu i przyjęta z uznaniem w roku 2009, obejmuje rdzeń późniejszych prac Carla G. Junga. Tutaj rozwinął on swe główne teorie archetypów, nieświadomości zbiorowej i procesu indywidualizacji, które miały przekształcić
Doskonały przewodnik po symbolice mandali w psychologii archetypu.
Na początku listopada 1928 roku Jung rozpoczął seminarium poświęcone analizie marzeń sennych, którego tekst publikujemy w niniejszym tomie. Do końca 1930 roku uczestnicy zajęć spotykali się co tydzień z miesięcznymi lub dłuższymi przerwami wakacyjnymi. Spotkania odbywały się w każdą środę przed
"Mysterium coniunctionis" to konkluzja wynikająca z porównania alchemii z moją psychologią nieświadomości. W pracy tej raz jeszcze podjąłem problem przeniesienia i kontynuowałem mój pierwotny zamiar, którym było opisanie alchemii w całej rozciągłości - chodzi o swego rodzaju psychologię alchemii
Dla człowieka decydujące jest pytanie: czy odnosisz się do tego co nieskończone, czy nie? To jest kryterium ludzkiego życia. Jedynie wtedy gdy wiem, że to, co bezgraniczne, stanowi o istocie, nie przywiązuję wagi do błahostek, rzeczy nieważnych. Poczucie tego, co bezgraniczne, osiągnę jednak
